Szpiedzy

Szpiedzy

Rząd powstańczy dużą wagę przykładał do działalności szpiegowskiej osób mogących zaszkodzić sprawie polskiej. W dniu 3 marca 1831 r. Rząd Narodowy wydał postanowienie w sprawie postępowania z osobami, które za ?byłego rządu? trudniły się szpiegostwem i były agentami policji tajnej, w którym przypominano (za postanowieniem Dyktatora z 29 grudnia 1830 r.), że Rząd dysponuje wykazami tych osób i nie powinny one pełnić żadnej służby publicznej i wojskowej. Władze lokalne powinny mieć nad nimi ścisły nadzór, a w pewnych przypadkach dopuszczano również emigrację tych osób z kraju. Powołano Komitety Rozpoznawcze, które przedstawiały listy osób podejrzanych o szpiegostwo bądź będących agentami policji tajnej dawnego rządu, sporządzały ich rysopisy i rozsyłały po kraju.

Za potencjalnych  szpiegów uważano także ludność wyznania mojżeszowego, o czym świadczy zachowane pismo Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji z 21 lutego 1831 r. ?dla odwodzenia ludu starozakonnego od niecnego szpiegostwa i donoszenia szczegółów stanu kraju nieprzyjacielowi Komisja Rządowa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego uznała za stosowne wezwać dozór bożniczy warszawski, ażeby ułożoną stosowną odezwę do Izraelitów po przełożeniu jej w języku hebrajskim i żydowsko-niemieckim wydrukował. Po uskutecznieniu czego zostaną przesłane komisjom wojewódzkim po 25 egzemplarzy takiej odezwy z poleceniem rozesłania onej o wszystkich dozorów bożniczych dla odczytania jej w bożnicach i domach modlitwy?.

 

Źródła:
Rząd Gubernialny Podlaski. Komisja Województwa Podlaskiego [1816-1836] 1837-1844 [1866], sygn. 96

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*