Zaopatrzenie

Zaopatrzenie potrzeb wojska w województwie lubelskim

Ofiary dobrowolne

Podczas powstania listopadowego bardzo ważną kwestią była akcja zbierania ofiar dobrowolnych. Nawiązywała ona do inicjatywy z okresu powstania kościuszkowskiego, kiedy to właśnie tą drogą władze powstańcze próbowały pozyskać pomoc dla Ojczyzny. Zadania związane ze zbiórką ofiar dobrowolnych zostały powierzone Radzie Obywatelskiej Województwa Lubelskiego, która koordynowała tę akcję i wydawała stosowne odezwy. Zbiórkę ofiar dobrowolnych w województwie lubelskim organizowano ?po powiatach? wybierając na posiedzeniu Rady Obywatelskiej po dwie osoby odpowiedzialne za zbiórkę w każdym powiecie. Akcję zbierania ofiar normowały rozporządzenia Dyktatora gen. Józefa Chłopickiego z grudnia 1830 r., a z wpływów ze zbiórek oraz ich właściwego wykorzystania Rady Obywatelskie składały sprawozdania władzom nadrzędnym.

W akcji dobroczynnej szczególna rola przypadła kobietom, które z ogromnym zaangażowaniem zbierały na potrzeby wojny obrączki i pierścionki. Akcję tę w styczniu 1830 r. zainicjowały kobiety z województwa augustowskiego. Bardzo szybko znalazły swoje następczynie, również w województwie lubelskim. Rada Obywatelska pismem z 13 stycznia 1831 r. nawoływała do zbierania obrączek, pierścionków i innych kosztowności na pomoc powstaniu podając jednocześnie wykaz pań odpowiedzialnych za te zbiórki w poszczególnych miejscowościach na terenie województwa lubelskiego.

 

Źródła:
Rząd Gubernialny Lubelski. Komisja Województwa Lubelskiego [1812-1836] 1837-1866 [1867-1873], sygn. 514, 520

Dziennik Urzędowy Województwa Lubelskiego nr 50 z 15 grudnia 1830 r.