Straty

Skutki powstania. Straty

Wydarzenia powstania listopadowego miały poważne skutki dla województwa lubelskiego. Ciągłe przemarsze wojsk polskich i rosyjskich oraz działania wojenne spowodowały liczne zniszczenia w budynkach użyteczności publicznej, własności prywatnej oraz sakralnej. W wyniku działań wojennych częściowemu zniszczeniu uległo wiele miast, m.in. Kazimierz, Markuszów, Grabowiec, Kurów, natomiast Lubartów został spalony podczas bitwy gen. Cypriana Kreutza z oddziałem gen. Wojciecha Chrzanowskiego. Całkowitemu zniszczeniu uległy wsie Bronowice, Biskupiec, Podgórz, Brodów. Oddziały wojskowe różnych formacji pustoszyły kasy miejskie, nakładały na ludność kontrybucje i niszczyły okolice. Dużym obciążeniem dla obywateli województwa lubelskiego były ofiary dobrowolne składane na potrzeby powstania.

Opłakany był także stan rolnictwa. W wyniku powstania opustoszały magazyny zbożowe. W związku z powołaniem pospolitego ruszenia włościanie zostali oderwani od żniw, co przekładało się na efekty zbiorów. Poprzez przemarsz wojsk wiele upraw uległo zniszczeniu. Liczne straty poniosły także fabryki na terenie województwa, głównie w Janowie (fabryka sukna), Biłgoraju (fabryka sit), Sernikach (fabryce bawełny).

Województwo lubelskie poniosło także straty w ludności, co nastąpiło w wyniku działań zbrojnych oraz  przyniesionej przez wojska carskie epidemii cholery.

 

Źródła:
Rząd Gubernialny Lubelski. Komisja Województwa Lubelskiego [1812-1836] 1837-1866 [1867-1873], sygn. 646

Akta miasta Lublina 1809-1874, sygn. 435
Urząd Wojewódzki Lubelski. Wydział Komunikacyjno-Budowlany 1918-1939, sygn. 3194
Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej w Lubartowie 1810-1910, sygn. 54